را در دعاهايى كه آنها به ما تعليم داده‌اند و خودشان مىخوانده‌اند مىبينيم . على عليه السلام مىفرمود : من تنفر دارم از اينكه در بستر بميرم ؛ هزار ضربت شمشير بر من وارد بشود بهتر است از اين كه آرام در بستر بميرم . و ما هم در دعاها و زياراتى كه آنها را زيارت مىكنيم يكى از فضائل آنان را كه يادآورى مىكنيم همين است كه آنها از زمرهء شهدا هستند و شهيد از دنيا رفته‌اند . جمله‌اى كه در آغاز سخنم خواندم از زيارت جامعهء كبيره است كه مىخوانيم : « انْتُمُ الصِّراطُ الْاقْوَمُ وَ السَّبيلُ الْاعْظَمُ وَ شُهَداءُ دارِ الْفَناءِ وَ شُفَعاءُ دار الْبَقاءِ » شما راست‌ترين راهها و بزرگترين شاهراهها هستيد . شما شهيدان اين جهان و شفيعان آن جهانيد . در اصطلاح ، « شهيد » لقب وجود مقدس امام حسين عليه السلام است و ما معمولًا ايشان را به لقب « شهيد » مىخوانيم : « الحسين الشهيد » . همان‌طور كه لقب امام صادق را مىگوييم « جعفرٌ الصادق » و لقب امام موسى بن جعفر را مىگوييم « موسى الكاظم » ، لقب سيد الشهداء « الحسين الشهيد » است . ولى اين بدان معنى نيست كه در ميان ائمهء ما تنها امام حسين است كه شهيد است . همان‌طور كه اگر موسى بن جعفر را مىگوييم « الكاظم » معنايش اين نيست كه ساير ائمه كاظم نبوده‌اند « 1 » ، يا اگر به امام رضا مىگوييم « الرّضا » معنايش اين نيست كه ديگران مصداق « الرضا » نيستند ، و يا اگر به امام صادق مىگوييم : « الصادق » معنايش اين نيست كه ديگران العياذ باللَّه صادق نيستند ، همچنين اگر ما به حضرت سيد الشهداء عليه السلام مىگوييم « الشهيد » ، معنايش اين نيست كه ائمهء ديگر ما شهيد نشده‌اند . تأثير مقتضيات زمان در شكل مبارزه اينجا اين سخن به ميان مىآيد كه ساير ائمه چرا شهيد شدند ؟ آنها كه تاريخ نشان نمىدهد كه در مقابل دستگاههاى جور زمان خودشان قيام كرده و شمشير كشيده باشند . آنها كه ظاهر سيره‌شان نشان مىدهد كه روششان با روش امام حسين متفاوت بوده است . بسيار خوب ، امام حسين شهيد شد ، چرا امام حسن شهيد بشود ؟ چرا امام سجّاد شهيد بشود ؟ چرا امام باقر و امام صادق و امام كاظم شهيد بشوند ؟ و همين‌طور ساير ائمه .

--> ( 1 ) . « كاظم » يعنى كسى كه بر خشم خود مسلّط است .